От векове хората използват билките в кулинарията, медицината и козметиката. Преди да започнете вашата билкова градина, решете какъв тип билки искате – кулинарни (например мащерка, розмарин, магданоз, риган), лекарствени (ехинацея, лайка, глухарче, корен от лопан) или смесени. Всяка тема е подходяща, а разнообразието често дава по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по‑по">
Повечето билки се нуждаят от 6‑8 часа пряка слънчева светлина дневно, за да синтезират ароматните масла. При частична сянка качеството на листата може да намалее. Изключения са ангелика, магданоз и мента, които се развиват добре в полусенчести условия.
Идеалната почва за билки е почти неутрална – pH 6,5‑7,0 – с добър дренаж. Не е необходимо да е изключително плодородна, но трябва да съдържа органични вещества. При пясъчна или бедна на органика почва, добавете 10‑12 см торф или компост, за да подобрите задържането на влага.
Билките се нуждаят от лека подкормка през растежния период. Прекалено торене намалява аромата и вкуса. Използвайте бавнодействуващ тор с около половината количество азот, препоръчано за зеленчуци.
Повечето билки имат естествени репелентни свойства. Разнообразната посадка отблъсква различни вредители. Пчелните листни въшки и някои гъсеници могат да атакуват копър, фенел и анасон, а паутинните акари се появяват при сухо време. Осигурете достатъчно разстояние между растенията за добра циркулация на въздуха и подпомогнете естествени врагове като божиите кърлежи. При нужда от химически препарати, следвайте инструкциите на етикета.
Билките се събират сутрин, след като роса изпарее, когато съдържанието на масла е най‑високо. За лайка, събирайте цветовете веднага след разцъфтяване и ги оставете да изсъхнат за чай или баня. Кореновите билки, като лопан, се изкопават през ранната пролет или късната есен; оставете ги да съхнат поне 8 седмици преди употреба.